ஒரு பிரபலத்தின் வாழ்க்கையை அப்படியே திரைப்படமாக உருவாக்குவது, கல்லில் சிலை வடிப்பதைப் போன்ற நுட்பமான பணி. ஒரு மனிதரின் வாழ்க்கையில் நடந்த சம்பவங்களை அப்படியே காட்சிகளாக மாற்றிவிடுவதால் மட்டும் ஒரு நல்ல வாழ்க்கை வரலாற்றுத் திரைப்படம் உருவாகிவிடாது. அதில் எதைச் சொல்ல வேண்டும், எதைத் தவிர்க்க வேண்டும், எங்கே கற்பனையைச் சேர்க்கலாம், எங்கே உண்மைக்கு விலகாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதில் இயக்குநரின் அணுகுமுறை மிக முக்கியமானது. அதனால்தான் வாழ்க்கை வரலாற்றுத் திரைப்படங்கள் சில நேரங்களில் மிகச் சிறப்பாகவும், சில நேரங்களில் பெரும் ஏமாற்றமாகவும் அமைந்துவிடுகின்றன.
கற்பனை கலந்து, காதல், பாடல்கள், சுவாரஸ்யமான திரைக்கதை என திரைப்படத்துக்கான வணிக அம்சங்களைச் சேர்த்தால்தான் ஒரு வாழ்க்கைக் கதை ரசிகர்களை எளிதாகச் சென்றடையும் என்பதற்கு ‘சூரரைப் போற்று’ போன்ற திரைப்படங்கள் உதாரணம். அதே நேரத்தில், உன்னதமான தரத்தில் ஒரு வரலாற்று மனிதரின் வாழ்க்கையைப் பதிவு செய்ய முடியும் என்பதற்கு ‘காந்தி’ போன்ற படங்கள் விதிவிலக்கான உதாரணங்களாக இருக்கின்றன. ‘காமராஜர்’ திரைப்படத்திலும் சில காட்சிகள் மிகவும் உணர்வுபூர்வமாக அமைந்திருக்கும்.
இந்தப் பின்னணியில் ஜிடி நாயுடுவின் வாழ்க்கையை மையமாகக் கொண்டு உருவாகியுள்ள ‘ஜிடிஎன்’ திரைப்படத்தைப் பார்க்கும்போது, ஒரு வாழ்க்கை வரலாற்றைப் படமாக்குவதில் இருக்கும் சவால்களை இயக்குநர் ஓரளவுக்கு வெற்றிகரமாகக் கையாண்டிருக்கிறார் என்றே சொல்லத் தோன்றுகிறது.
ஜெயலலிதாவின் வாழ்க்கையை எடுத்துக்கொண்டால் அதில் பரபரப்புக்கும், அரசியலுக்கும், சினிமாவுக்கும், உறவுகளுக்கும், திருப்பங்களுக்கும் பஞ்சமே இல்லை. இருந்தாலும் அந்த வாழ்க்கையை திரைப்படமாக எடுத்தவர்கள் அதை எப்படிக் கையாண்டார்கள் என்பது அனைவரும் அறிந்ததே. ஒரு சுவாரஸ்யமான வாழ்க்கை என்பது மட்டும் போதாது; அதை எப்படித் திரைக்கதையாக மாற்றுகிறோம் என்பதுதான் இறுதியில் திரைப்படத்தின் தரத்தைத் தீர்மானிக்கிறது.
ஜிடி நாயுடுவின் வாழ்க்கையும் அப்படித்தான். இந்தியாவின் மிகச் சிறந்த கண்டுபிடிப்பாளர்களில் ஒருவராகவும், தொழில்முனைவோராகவும் விளங்கிய ஜிடி நாயுடுவின் வாழ்க்கையில் சுவாரஸ்யத்துக்கும் பரபரப்புக்கும் சம்பவங்களுக்கும் பஞ்சமில்லை. ஆனால் அவ்வளவு பெரிய வாழ்க்கையை இரண்டரை மணி நேர திரைப்படத்துக்குள் தொகுப்பது என்பது எளிதான காரியம் அல்ல.
‘ஜிடிஎன்’ திரைப்படத்தில் ஜிடி நாயுடு எதிர்கொண்ட அரசின் வரி விதிப்பு மற்றும் நிர்வாகச் சிக்கல்கள் முக்கியமான கதைக்களமாக அமைந்துள்ளன. அவரது கண்டுபிடிப்புகள், தொழில்முனைவுத் திறன், அறிவியல் மீதான ஆர்வம், தொழில்நுட்பத்தில் அவர் மேற்கொண்ட பல்வேறு முயற்சிகள் ஆகியவை இன்னும் விரிவாகக் காட்சிப்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம் என்ற எண்ணம் படம் பார்க்கும்போது நமக்கு ஏற்படுகிறது.
அதேநேரத்தில், கண்டுபிடிப்புகளை மட்டுமே மையமாக வைத்து திரைப்படம் நகர்ந்திருந்தால் அது ஒரு ஆவணப்படத்தின் தன்மையைப் பெற்றிருக்கக்கூடும். வாழ்க்கை வரலாற்றுத் திரைப்படத்துக்கும் ஆவணப்படத்துக்கும் இடையிலான சமநிலையைப் பேணுவது எளிதான விஷயம் அல்ல. மண்டையைப் பிய்த்துக்கொள்ளாமல், மனதை அலைபாய விடாமல், அதே நேரத்தில் சலிப்பையும் ஏற்படுத்தாமல் ஒரு வாழ்க்கை வரலாற்றைத் தமிழில் திரைப்படமாக எடுக்க முடியுமா என்ற கேள்விக்கு ‘ஜிடிஎன்’ ஓரளவு நம்பிக்கையளிக்கிறது.
இந்தப் படத்தின் குறிப்பிடத்தக்க பலங்களில் ஒன்றாக அதன் படமாக்கலைச் சொல்லலாம். ஜிடி நாயுடு பயன்படுத்திய பொருள்கள், அவர் உருவாக்கிய கண்டுபிடிப்புகள் மற்றும் பல்வேறு சாதனங்கள் திரையில் தோன்றும்போது, அவற்றைப் பார்ப்பதே ஒரு வித்தியாசமான அனுபவமாக இருக்கிறது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தொழில்நுட்பம் மற்றும் கண்டுபிடிப்புத் துறையில் அவர் மேற்கொண்ட முயற்சிகளின் அளவை உணரும்போது பிரமிப்பு ஏற்படுகிறது.
குறிப்பாக, 1950களிலேயே கோயம்புத்தூரில் ஜிடி நாயுடுவின் முயற்சியால் பென்ஸ் கார் தொழிற்சாலை உருவாகும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டது என்பதும், அந்த வாய்ப்பு பின்னர் எவ்வாறு நம் கையை விட்டுப் போனது என்பதும் மிகுந்த வேதனையை ஏற்படுத்துகிறது. இன்று தமிழ்நாட்டில் தொழில் வளர்ச்சி, முதலீடு, வேலைவாய்ப்பு, தொழில்முனைவு குறித்து நாம் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால் பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பே ஒரு தமிழர் சர்வதேச தரத்திலான தொழில் முயற்சிகளைப் பற்றி சிந்தித்திருக்கிறார் என்பதை அறியும்போது, அவருக்குத் தேவையான ஆதரவு அப்போது கிடைத்திருந்தால் தமிழ்நாட்டின் தொழில்துறை வரலாறு இன்னும் வேறுபட்டிருக்குமோ என்ற கேள்வி இயல்பாகவே எழுகிறது.
ஒரு கண்டுபிடிப்பாளரையும் தொழில்முனைவோரையும் ஊக்குவித்து, அவருடைய திறமையை நாட்டின் வளர்ச்சிக்குப் பயன்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, அவர் தொடர்ந்து வரி மற்றும் நிர்வாகச் சிக்கல்களை எதிர்கொள்ள வேண்டிய சூழல் உருவானது ஏன் என்ற கேள்வியையும் ‘ஜிடிஎன்’ திரைப்படம் பார்வையாளர்களுக்குள் எழுப்புகிறது. ஒரு மனிதனின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக் கதையைச் சொல்வதோடு மட்டுமல்லாமல், அந்தக் காலகட்டத்தின் அரசியல் மற்றும் நிர்வாகச் சூழலையும் சிந்திக்க வைப்பது இப்படத்தின் முக்கியமான அம்சமாகிறது.
“நிகழ மறுத்த அற்புதம்” என்பார்கள். அந்த வார்த்தைகள் ஜிடி நாயுடுவின் வாழ்க்கைக்கும் மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கின்றன. அவர் உருவாக்கியிருக்கக்கூடிய பல விஷயங்கள், அவருக்கு கிடைத்திருக்க வேண்டிய வாய்ப்புகள், அவருடைய கண்டுபிடிப்புகள் பெற்றிருக்க வேண்டிய அங்கீகாரம் எனப் பலவற்றை நினைத்துப் பார்க்கும்போது, இந்தியாவின் அறிவியல் மற்றும் தொழில்துறை வரலாற்றில் இன்னும் பல அத்தியாயங்கள் எழுதப்பட்டிருக்க வேண்டியிருந்தது என்ற எண்ணம் ஏற்படுகிறது.
பொதுவாக நான் திரைப்படங்களைத் திரையரங்கில் பார்ப்பதைவிட ஓடிடியில் பார்ப்பதையே விரும்புகிறேன். அதற்குத் திரையரங்குகளில் இருக்கும் சில கெடுபிடிகளும் முக்கியமான காரணம். ஆனால் இந்தப் படத்தின் வசனகர்த்தாவான நண்பர் முகிலுக்காக ‘ஜிடிஎன்’ திரைப்படத்தைத் திரையரங்கில் சென்று பார்த்தேன். அந்த முடிவு வீணாகவில்லை என்றே சொல்ல வேண்டும்.
பொழுதுபோக்கு அம்சங்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்காமல் உருவாக்கப்பட்டிருந்தாலும், இரண்டரை மணி நேரம் படத்தை நெளியாமல் பார்க்க வைத்திருப்பதே ‘ஜிடிஎன்’ திரைப்படத்தின் குறிப்பிடத்தக்க சாதனை. ஒரு கண்டுபிடிப்பாளரின் வாழ்க்கையை மையமாகக் கொண்ட திரைப்படத்தில் பரபரப்பான திருப்பங்களையும் வழக்கமான வணிக சினிமா அம்சங்களையும் எதிர்பார்க்காமல், அந்த மனிதரின் வாழ்க்கையையும் அவர் எதிர்கொண்ட தடைகளையும் தெரிந்துகொள்ளும் நோக்கத்துடன் படம் பார்ப்பவர்களுக்கு இது நல்ல அனுபவமாக இருக்கும்.
பள்ளி மற்றும் கல்லூரி மாணவர்கள் அவசியம் பார்க்க வேண்டிய திரைப்படங்களில் ‘ஜிடிஎன்’ படத்துக்கும் ஒரு இடம் இருக்கிறது. 70, 80 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழ்நாட்டில் இத்தகைய மேதை ஒருவர் வாழ்ந்திருக்கிறார், கண்டுபிடிப்புகள் மற்றும் தொழில்நுட்பத்தில் பல்வேறு முயற்சிகளை மேற்கொண்டிருக்கிறார், இந்தியாவையும் தமிழ்நாட்டையும் சர்வதேச அரங்கில் பெருமைப்படுத்தும் அளவுக்கு செயல்பட்டிருக்கிறார் என்பதை இன்றைய தலைமுறை அறிந்துகொள்ள இந்தத் திரைப்படம் ஒரு நல்ல வாய்ப்பை உருவாக்குகிறது.
ஜிடி நாயுடுவின் வாழ்க்கை முழுமையாகத் திரையில் சொல்லப்பட்டுவிட்டது என்று கூற முடியாது. அவரது கண்டுபிடிப்புகள் மற்றும் அறிவியல் சாதனைகளுக்கு இன்னும் அதிகமான திரை நேரம் வழங்கப்பட்டிருக்கலாம். இருப்பினும், ஒரு மறக்கப்பட்ட மேதையின் வாழ்க்கையை மீண்டும் மக்கள் மத்தியில் கொண்டு வந்து, அவரது சாதனைகள் குறித்த விவாதத்தை உருவாக்கியிருப்பதற்காக ‘ஜிடிஎன்’ திரைப்படத்தைப் பாராட்டலாம்.
ஒரு திரைப்படம் நம்மை மகிழ்விப்பது மட்டுமல்லாமல், “இப்படிப்பட்ட ஒரு மனிதர் நம்மிடையே வாழ்ந்திருக்கிறாரா?” என்று நம்மைத் தேடிப் பார்க்க வைக்கும்போது அதன் நோக்கம் ஒரு வகையில் நிறைவேறுகிறது. அந்த வகையில், ஜிடி நாயுடுவின் வாழ்க்கையையும் அவரது கண்டுபிடிப்புகளையும் அடுத்த தலைமுறைக்கு அறிமுகப்படுத்தும் ஒரு முக்கியமான முயற்சியாக ‘ஜிடிஎன்’ திரைப்படம் அமைந்திருக்கிறது.