இந்திய சினிமாவில் சில இயக்குநர்களின் பெயர் மட்டுமே ஒரு திரைப்படத்திற்கு தனி அடையாளமாக மாறிவிடுகிறது. அந்த பட்டியலில் மிக முக்கியமான இடத்தைப் பிடிப்பவர் மணிரத்னம். திரையில் “A Film by Mani Ratnam” என்ற வரி தோன்றும் தருணத்திலேயே ரசிகர்கள் ஒரு தனித்துவமான சினிமா அனுபவத்திற்குத் தயாராகிவிடுகிறார்கள்.
மணிரத்னத்தின் திரைப்படங்கள் வெறும் கதைகளைச் சொல்லுவதில்லை. அவை மனித உறவுகள், அரசியல், காதல், அதிகாரம், குடும்பம் மற்றும் வாழ்க்கையின் சிக்கல்களை கவிதைபோன்ற காட்சிகளாலும் ஆழமான உணர்வுகளாலும் வெளிப்படுத்துகின்றன. காலம் மாறினாலும் அவரது திரைப்பட மொழியும் காட்சியமைப்பும் தொடர்ந்து புதிய பரிமாணங்களை அடைந்து வருகிறது.
மௌன ராகம் திரைப்படத்தில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட திருமணத்திற்குள் காதல் எப்படி மலர்கிறது என்பதை அவர் அழகாக பதிவு செய்தார். ஓ காதல் கண்மணி திரைப்படத்தில் இன்றைய தலைமுறையின் இணைந்து வாழும் உறவுகளின் மனநிலையை இயல்பாகக் காட்சிப்படுத்தினார். காலத்திற்கு ஏற்ப கதைகள் மாறினாலும் மனித உணர்வுகளை அணுகும் அவரது பார்வை மட்டும் மாறவில்லை.
அதிகாரம் என்பது ஒரு மனிதரின் கையில் மட்டுமல்ல, மக்கள் நம்பிக்கையில் இருப்பதாக மணிரத்னம் தனது திரைப்படங்களில் அடிக்கடி சுட்டிக்காட்டுகிறார். செக்கச் சிவந்த வானம் திரைப்படத்தில் குடும்பத் தலைவரின் மரணத்தை விட அவர் அமர்ந்திருந்த நாற்காலியே அதிகாரத்தின் அடையாளமாக மாறுகிறது. இருவர் திரைப்படத்திலும் முதல்வரின் நாற்காலி வெறும் பொருளாக அல்லாமல் அதிகாரத்தின் உச்சமாக காட்சிப்படுத்தப்படுகிறது. இந்த வகையான காட்சியமைப்புகள் மணிரத்னத்தின் சினிமா மொழிக்கு தனி அடையாளமாக அமைந்துள்ளன.
குடும்ப உறவுகள் அவரது திரைப்படங்களின் முக்கிய மையமாகும். அலைபாயுதே, மௌன ராகம், ஓ காதல் கண்மணி போன்ற படங்களில் கணவன் மனைவி உறவின் நெருக்கமும் புரிதலும் பேசப்படுகின்றன. மறுபுறம் நாயகன், தளபதி, ரோஜா, பம்பாய், கன்னத்தில் முத்தமிட்டால், செக்கச் சிவந்த வானம் போன்ற திரைப்படங்களில் குடும்ப பாசம், பிரிவு, இழப்பு மற்றும் அதிகாரப் போட்டிகள் ஏற்படுத்தும் மன அழுத்தங்கள் ஆழமாக சித்தரிக்கப்படுகின்றன.
தளபதி திரைப்படத்தில் சூர்யாவின் வாழ்க்கையில் தாயின் இடம் எவ்வளவு முக்கியமானது என்பதை உணர்ச்சிகரமாக வெளிப்படுத்தியிருப்பார். செக்கச் சிவந்த வானத்தில் தந்தையின் மரணத்திற்குப் பிறகு சகோதரர்களுக்கிடையே உருவாகும் அதிகாரப் போட்டி குடும்பத்தின் அடித்தளத்தையே குலைக்கிறது. குடும்பம் என்பது வெறும் உறவுகளின் தொகுப்பு அல்ல, மனிதர்களின் உணர்வுகளின் மையம் என்பதே அவரது படங்களின் அடிப்படை கருத்தாகும்.
மணிரத்னம் திரைப்படங்களில் இயற்கை வெறும் பின்னணியாக இருப்பதில்லை. கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை பிரதிபலிக்கும் மொழியாக அது செயல்படுகிறது. தளபதியில் சூரிய அஸ்தமனம், உயிரே திரைப்படத்தில் புயல், கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் திரைப்படத்தில் மழை போன்ற இயற்கைக் கூறுகள் கதையின் உணர்வை பல மடங்கு அதிகரிக்கின்றன. ஜப்பானிய இயக்குநர் அகிரா குரோசாவாவின் தாக்கம் இருந்தாலும் அதை தனது தனித்துவமான காட்சிமொழியாக மாற்றியுள்ளார் மணிரத்னம்.
திருமணம் மற்றும் காதலை அவர் ஒரே கோணத்தில் அணுகுவதில்லை. நாயகனில் திருமணம் ஒரு பொறுப்பாக மாறுகிறது. தளபதியில் நட்பு மற்றும் கடமை திருமணத்தின் வடிவத்தை மாற்றுகின்றன. கீதாஞ்சலி திரைப்படத்தில் காதல் வாழ்க்கையின் இறுதி நம்பிக்கையாக மாறுகிறது. ஓ காதல் கண்மணியில் இளம் தலைமுறையின் உறவுகள் புதிய பரிமாணத்தில் ஆராயப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு திரைப்படத்திலும் காதல் வெவ்வேறு அர்த்தங்களைப் பெறுகிறது.
இந்திய இதிகாசங்களும் புராணங்களும் மணிரத்னத்தின் கதைகளில் புதுமையான வடிவம் பெறுகின்றன. ராவணன் திரைப்படத்தில் ராமாயணக் கதையை முற்றிலும் புதிய பார்வையில் அணுகுகிறார். பாரம்பரியமாக வில்லனாகக் கருதப்படும் ராவணனின் பார்வையிலிருந்து கதையை நகர்த்தி, நல்லவன் யார், கெட்டவன் யார் என்ற கேள்வியை பார்வையாளர்களிடம் எழுப்புகிறார். இந்த அணுகுமுறையே அவரது திரைக்கதைகளுக்கு ஆழத்தையும் புதுமையையும் வழங்குகிறது.
மணிரத்னத்தின் திரைப்படங்களில் ரயில், பேருந்து, கார் போன்ற வாகனங்களும் முக்கியமான கதைச் சொல்லும் கருவிகளாக மாறுகின்றன. அலைபாயுதே திரைப்படத்தில் ரயில் காதலின் சாட்சியாகவும் வாழ்க்கையின் மாற்றங்களின் அடையாளமாகவும் அமைகிறது. தளபதியில் ரயில் பிரிவையும் விதியையும் குறிக்கிறது. உயிரே திரைப்படத்தில் ஓடும் ரயிலின் மீது அமைந்த சைய்யா சைய்யா பாடல் வெறும் காட்சியமைப்பு அல்ல, வாழ்க்கையின் பயணத்தை குறிக்கும் உவமையாக மாறுகிறது.
மணிரத்னத்தின் திரைப்படங்களை சிறப்பாக்குவது அவரது கதைகள் மட்டுமல்ல. காட்சிகளை அமைக்கும் விதம், கதாபாத்திரங்களின் உளவியல், இயற்கையை பயன்படுத்தும் முறை, உறவுகளை ஆராயும் பார்வை, புராணங்களை நவீனமாக மறுவாசிப்பு செய்வது மற்றும் ஒவ்வொரு காட்சிக்கும் பின்னால் இருக்கும் அர்த்தம் ஆகிய அனைத்தும் சேர்ந்து அவரது படங்களுக்கு தனித்துவமான அடையாளத்தை உருவாக்குகின்றன.
அதனால்தான் ஒவ்வொரு தலைமுறையும் மணிரத்னத்தின் திரைப்படங்களை மீண்டும் மீண்டும் பார்க்கிறது. காலம் மாறினாலும் அவரது சினிமா மொழியும் மனித உணர்வுகளைப் பேசும் விதமும் என்றும் புதிதாகவே உணரப்படுகின்றன.